Είδος προς εξαφάνιση

Ανυποψιαστες
 για τα υπολοιπα ειδη
 προς εξαφανιση
 χελώνες καρετα- καρετα

Προσωπικά δεν καταλαβαίνω γιατί η χελώνα καρέτα- καρέτα και η φώκια μονάχους- μονάχους, μπορεί να έχουν περισσότερα δικαιώματα από ένα σουρούνι.

Αν το καλοσκεφτείς και τα σουρούνια αποτελούν ένα είδος προς εξαφάνιση, χώρια που έχουν και καλύτερο όνομα δίχως ηχώ. Διότι αν ήμουν χελώνα και με φώναζαν καρέτα θα είχα πεθάνει από την ντροπή μου. Όσο για το μονάχους δεν παίζει ούτε μια. Αν και δέχομαι το συμβολικό: Είδος προς εξαφάνιση= μονάχους, δε μου ξεκολλάει από το μυαλό ότι κάπου έχει βάλει το χεράκι και η θρησκεία. Και αυτό από μόνο του είναι αποτρεπτικό.

Αλλά το θέμα μας είναι άλλο. Ζούμε σε πολύ light εποχές, όπου όλα σε μια κλίμακα από το ένα ως το δέκα κινούνται μεταξύ τρία και επτά. Στη μετριότητα δηλαδή που κάποιοι πονηροί τη χρύσωσαν κιόλας, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς οι οποίοι αναμφίβολα είναι ύποπτοι.

Σε αυτή την εποχή λοιπόν ότι είναι, είτε από το εδώ, είτε από το εκεί άκρο κακοχαρακτηρίζεται. Έτσι και τα καημένα τα σουρούνια που εκ φύσεως  και θέσεως είναι ακραία έχουν καταδικαστεί  στο περιθώριο. Με αυτή τη λογική λοιπόν θα έπρεπε να έχουν κηρυχθεί είδος προς εξαφάνιση και να έχουν αναλάβει τη διάσωση τους ειδικές ομάδες.

Διότι ξάδερφε συμπαθέστατη η φώκια και η hello nitsa, αλλά πόσα μπορείς να πεις μαζί της; Εντάξει και εγώ μιλάω με το σκυλί μου, αλλά τις περισσότερες φορές, δεν με ακούει και κάνει το δικό της ή δεν καταλαβαίνει, αν και της λέω πολύ απλά πράγματα, διότι το: Φέρε μου ένα ποτήρι νερό, δεν είναι και κάτι δύσκολο.

Αντίθετα με το σουρούνι μπορείς να ανταλλάξεις και καμία κουβέντα χωρίς απαραίτητα να σημαίνει ότι θα μιλήσετε για γκόμενες ή ποδόσφαιρο.  Εκτός αν πρόκειται για πρωτόγονο σουρουνι, που έτσι και αλλιώς, έχουν απομείνει λίγα  και  θα μείνουν λιγότερα, γιατί να ξέρετε, ούτε εμείς, τα υπόλοιπα σουρούνια τα θέλουμε, αφού είναι βαρετά και ένα σουρούνι μπορεί να είναι πολλά πράγματα και τα περισσότερα από αυτά κακά, αλλά σε καμία περίπτωση βαρετό.

Υ.Γ Να ευχαριστήσω την μισό- μισό νονά του blog για την ποικιλοτρόπως πολύτιμη προσφορά της…