pleased to meet you ( again)

Πριν από μερικά χρόνια είχα πάει σε μια συνάντηση παλιών συμμαθητών. Και δεν είχα κανέναν ενδοιασμό, αφού αυτή γινόταν λίγα χρόνια από τη στιγμή που είχαμε τελειώσει το σχολείο.

Πριν από λίγες ημέρες σκεφτόμουν, αν θα έπρεπε να πάω στην συνάντηση των παλιών συμμαθητών μου κυρίως από το γυμνάσιο και μερικών από τις πρώτες τάξεις του λυκείου, πριν αλλάξω σχολείο. Διότι αυτή θα ήταν μια διαφορετική συνάντηση, καθώς έχουν περάσει αρκετά, καλά άντε πολλά, χρόνια.  Όσο και να διατηρούμε μια νεανική παρουσία ως σουρούνια μεγαλώσαμε, όχι φρικτά, αλλά μεγαλώσαμε.

Ο λόγος που δεν ήθελα να πάω δεν ήταν γιατί αυτό θα ήταν μια ακόμη διαπίστωση του πόσο μεγαλώσαμε, αλλά γιατί στο μυαλό μου προτιμούσα να διατηρώ τις εικόνες και τις καταστάσεις του τότε ανέπαφες. Δεν ήθελα να δω τους παλιούς μου συμμαθητές μεγάλους, προτιμώ να τους θυμάμαι όπως ήταν.

Προτιμώ να θυμάμαι την Έλενα με φόρμες όταν παίζαμε μπάσκετ, τον παίχτουρα Ηλία και τις συζητήσεις για μπάλα, το βουτηγμένο στο κουβά του ζελέ μαλλί του Γιώργου την μεταλάδικη παρέα μου και όχι να μάθω αν παντρεύτηκαν, έκαναν παιδιά, αν έχουν δουλειές, χρήματα να πληρώσουν το χαράτσι…

Αν μάλιστα έχεις την τύχη να μην διατηρείς σχέσεις με τους περισσότερους από αυτούς ακόμη καλύτερα. Τώρα αν πετύχεις κάποιον τυχαία μπορεί να τον αγνοήσεις κάνοντας πως δεν τον γνώρισες. Αυτό είναι που λέμε φτιάχνω μόνος την τύχη μου. Και φυσικά όλα θα ήταν απλούστερα αν δεν υπήρχε το facebook…

Υ.Γ.: Την επόμενη φορά να βρεθούμε σε παιδότοπο

Υ.Γ. 2;  Θυμάμαι τη Μαρία στο λύκειο τότε που έκανε κοπάνες για να πάει να κοιμηθεί σε διπλανό του σχολείου μας παλιό πειρατικό σταθμό. Με τη Μαρία βρεθήκαμε ξανά τώρα τελευταία και συνεργαστήκαμε επαγγελματικά, για να διαπιστώσω ξανά, πόσο πολύ δυσκολεύεται, με το πρωινό ξύπνημα. Ορισμένα πράγματα τελικά δεν αλλάζουν ποτέ.

Υ.Γ. Αν θα ξαναπήγαινα σε ανάλογη συνάντηση; Ακόμη ναι, μόλις όμως διαπιστώσω πως τα αναψυκτικά στο τραπέζι πιάνουν περισσότερο χώρο από το αλκοόλ θα σταματούσα.

Υ.Γ.4: Βέβαια πάντα υπάρχει και η περίπτωση του να ξαναγνωριστούμε…

 

   

...Και αγόρασα σκοινί

Πέρσι αγόρασα το σχοινί, φέτος θα φτιάξω τη θηλία και μετά έχω ακριβώς ένα χρόνο να αποφασίσω που θα στήσω την κρεμάλα. 39 λοιπόν. Φαντάζομαι θα είναι κάτι εντυπωσιακό, διότι οι αποχωρήσεις με στυλ, είναι του χαρακτήρα μου.  

Λένε πως μετά τα 40 αρχίζουν οι πτώσεις. Κάθε είδους. Ήδη τα σημάδια είναι ανησυχητικά, άρα αυτό που λένε οι γεροντότεροι, προφανώς ισχύει. Μεταξύ λοιπόν ατίμωσης και αξιοπρέπειας διαλέγω το δεύτερο. Ως σουρούνι, που σέβεται τον εαυτό του, θα αποχωρήσω από τον κόσμο τούτο. Διότι τι να την κάνεις τη ζωή, αν δεν μπορείς, να ευχαριστηθείς τα βασικά;

Υ.Γ. Για φετινό ηχητικό μου διαλέγω Παπάζογλου. Από περιέργεια υπάρχω…

Υ.Γ. 2 Τζάμπα οι ευχές για χρόνια πολλά

Υ.Γ. 3 Το άλλοθι αυτουνού, που δεν μπορεί πολύ, είναι να το παίζει μερακλής

Υ.Γ. 4 Υπάρχει φυσικά και η πρόβλεψη του ημερολογίου των Μάγια, ότι ο κόσμος θα καταστραφεί τον Δεκέμβριο, άρα μπορεί να με βγάλουν από τον κόπο.

Υ.Γ.5 Δεκτή κάθε πρόταση για εναλλακτικούς τρόπους αποχώρησης

Υ.Γ.6 Να με χαίρεστε

εξω από εδώ

Όταν πριν μερικούς μήνες συζητούσα με την Ελένη της είπα πως το 2012 θα είναι η χρονιά των αποχωρήσεων. Βέβαια τότε ούτε εγώ φανταζόμουν, πως θα γινόμουν ο big brother που θα έδειχνε το δρόμο για αποδυτήρια, που λέει και ο Σεφτελής,  σε μέχρι τότε κοντινούς μου ανθρώπους. Πράγματα που μέχρι πριν μερικά χρόνια θα τα περνούσα ντούκου τώρα δεν έχω καμία διάθεση να τα ανεχτώ. Εξάλλου και η κατανόηση έχει τα όρια της, χώρια που τα μυαλά μας πονάνε. Ήθελα να γράψω και άλλα για αυτό, αλλά μου βγαίνουν στο σπαραξικάρδιο και με αυτή τη ζέστη δε λέει.

Δύο ημέρες πριν από τις εκλογές και οι προβλέψεις δίνουν και παίρνουν. Εγώ βλέπω:  Μεγάλη νίκη του προέδρου του 15μελούς,παραίτηση Σαμαρά, εκτός μεταλλίων το Βενιζέλο, κόντεμα στους φασίστες και εγκεφαλικά στο ΚΚΕ. Επίσης θα περάσουν Γερμανία, Πορτογαλία, για την εθνική μας δε ξέρω.

Αυτό πάντως που κάνετε, που δεν ψηφίζετε το Βενιζέλο να το ξέρετε θα το πληρώσετε γιατί θα το θυμάται. Και όταν με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα είναι θα τα πει ένα χέρι. Κρίμα σας γιατί είναι ψυχούλα ο Βαγγελάκης που λέει και η διαφήμιση.

Τελικά τον Έλληνα δεν τον παλεύεις πουθενά. Βρέχει διαμαρτύρεται ( μουλιάσαμε), κάνει κρύο ουρλιάζει ( παγώσαμε) έχει ζέστη τσιρίζει ( λιώσαμε). Ρε μήπως να αλλάξουμε την ονομασία των εποχών και να κάνει κρύο το καλοκαίρι και ζέστη το χειμώνα για να είστε ικανοποιημένοι;

Υ.Γ. Αν θέλω να περάσει η εθνική μας για ένα λόγο αυτός είναι να παίξουμε με τους Γερμανούς.

Υ.Γ. 2 Θέλεις να γίνω ο Κασσιδιάρης σου;

Υ.Γ. 3 Είναι κρίμα και άδικο να μην έχω λεφτά, τώρα που μπαίνουν ηλίθια στοιχήματαΑ

Υ.Γ.4 Επαναλαμβάνω την πρόταση μου. Φέρτε τη Χαλκιδική εδώ, ιδιαίτερα τον Αύγουστο που έχει και Ολυμπιάδα.

Η εκδίκηση της πόρνης

Σήμερα ξεκινάει το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, που γίνεται κάτω από εξαιρετικά περίεργες συνθήκες. Με μια Ευρώπη διαλυμένη οικονομικά και πολιτικά, όπου ο ένας είναι έτοιμος να αρπάξει τον άλλο. Και αυτό ακριβώς είναι το διακύβευμα, για να είμαστε και μέσα στην επικαιρότητα, του γιούρο.

Από τη μια οι φτωχοί και εξαθλιωμένοι οικονομικά, από την άλλη οι πλούσιοι, που χωρίς να θέλουν, αναγκάζονται να στηρίζουν τους πρώτους. Και κάπου στη μέση μερικοί ψιλοαδιάφοροι.

Το ποδόσφαιρο , που συνηθίζω να λέω, ότι είναι σημαντικό από τα δεύτερα πράγματα της ζωής, δίνει την ευκαιρία στους φτωχούς να πάρουν το αίμα τους πίσω. Εξάλλου το λαοφιλέστερο άθλημα διακρίνεται ακριβώς για αυτό και μην αρχίσω να απαριθμώ παραδείγματα για φτωχοδιάβολους, που εκτόπισαν αλαζόνες και μη πλούσιους. Στο ποδόσφαιρο, το κανονικό όχι το Ελληνικό, πολύ απλά δεν παίζουν μπάλα τα λεφτά ούτε τα ονόματα.

Στο γιούρο λοιπόν που ξεκινάει σήμερα  υπάρχει μια ευκαιρία οι εξαθλιωμένοι οικονομικά να πάρουν μια μικρή/ μεγάλη εκδίκηση. Φανταστείτε, που είναι και το πιθανότερο σενάριο, έναν τελικό Ισπανίας- Γερμανίας. Ποιοι παίζουν με ποιους; Είναι η δεν είναι η σύγκρουση δύο κόσμων; Δίνεται ή όχι η ευκαιρία στους φτωχούς να βάλουν τα γυαλιά στους πλούσιους; Αποκτά ή δεν αποκτά διαφορετικό νόημα ένας τέτοιος τελικός; Είναι ένα απλό ποδοσφαιρικό παιχνίδι άραγε;

Υ.Γ. Η δική μας εθνική έχει σχέδιο λέει ο προπονητής μας. Φαντάζομαι και επειδή έχουμε φάει τον Σάντος στην μάπα εμείς του ΠΑΟΚ να μη βάλει τον Κασιδιάρη στην άμυνα να δέρνει όποιον τολμά να φτάνει έξω από την περιοχή μας.

Υ.Γ. 2 Παραδοσιακά υποστηρίζω την Ισπανία. Φέτος νομίζω πως έχω πολύ περισσότερους λόγους να το κάνω.

Υ.Γ. 3 Εσύ τώρα τι περίμενες από άνθρωπο που τον λένε ΚασιδιΑΡΗ;

Υ.Γ. 4 Νομίζω πως από σήμερα θα ξεκινήσω διαίτα.

Πάρε μια επικαιρότητα

Με τη διάθεση μου να είναι λίγο καλύτερη από του νεκρού λέω να σταχυολογήσω  ορισμένη από την επικαιρότητα. Εξάλλου αυτή είναι τόσο αστεία, που θα αρχίζω να πιστεύω, πως έχουν μαζευτεί όλοι οι σεναριογράφοι κωμωδιών και τη διαμορφώνουν παρακάμπτοντας τον ουράνιο πάτερα. Εκτός φυσικά, αν θεός υπάρχει και έχει χιούμορ…

Ειλικρινά πολλοί θα ήθελα να ρωτήσω τους τύπους που φτιάχνουν τις διαφημίσεις των περισσότερων πολιτικών κομμάτων τι ακριβώς σκέφτονται. Το τρομαγμένο παιδάκι της Νέας Δημοκρατίας προκαλεί αβίαστα γέλια, διότι όταν επενδύεις στον φόβο και η αισθητική σου είναι χάλια, το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπεται. Εκείνο με τις σημαίες μπορεί να ήταν βαρετό αλλά σίγουρα καλύτερο. Για το ΠΑΣΟΚ δε μιλάμε. Προφανώς οι τύποι που φτιάχνουν τα σποτ είναι απλήρωτοι και εκδικούνται με αυτό τον τρόπο.

Η τηλεμαχία μέχρι αυτήν την ώρα είναι για να μη γίνει. Αυτό σημαίνει πως γλιτώσαμε από μια βαρετή και άσκοπη συζήτηση, αν γινόταν με τους γνωστούς όρους και τους παράλληλους μονολόγους. Στη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία προφανώς ο διάλογος είναι περιττός. Βέβαια υπάρχει και η άλλη εξήγηση. Πως η αρχηγοί φοβήθηκαν να την κάνουν, διότι την ίδια ώρα θα έχει το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, οπότε υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να πατώσουν.

Οι Ισπανοί ζορίζονται και στριμώχτηκαν άγρια. Λογικό μου ακούγεται. Σε αυτήν την Ευρώπη όποιος διαμαρτύρεται και λέει ένα λόγο παραπάνω τον στέλνουν κατά διαόλου.

Με τα πολιτικά σε πρώτο πλάνο χάνουμε τα καλύτερα. Ποιος ζευγάρι χώρισε; Ποια έπιασε τον άντρα της να την απατά με άλλον άντρα; Που θα κάνουν διακοπές οι διάσημοι; Ποιας τηλεπαρουσιάστριας το σκυλάκι έχεσε στο πάρκο; Ποιος διάσημος τραγουδιστής πήγε με ιερόδουλη που είχε aids; Ποιος gay παντρεύεται;

Υ.Γ Όποιος καταλάβει τι εννοούν αυτοί που μιλούν για ανάπτυξη να μου πει και εμένα

Υ.Γ 2 Επίσης όποιος καταλάβει τι λέει το κόμμα του Κουβέλη περιμένω να μου εξηγήσει

Υ.Γ. 3 Το καλοκαίρι ήρθε. Φέτος για λόγους οικονομίας, λέω να έρχεται, κάθε Σαββατοκύριακο, η Χαλκιδική σε εμάς.

Υ.Γ.4 Κάνε μου λιγάκι μουουου

Η γενιά του μίσους

Από τις 6 Μαίου, ψάχνω τα νεκροταφεία, για να βρω τον φίλο μου Βαγγέλη Τάταλα. Ο Βαγγέλης, πέρα από φίλος, ήταν και καθηγητής μου στη σχολή δημοσιογραφίας. Το 1992 ή το 1993 λοιπόν μας είχε βάλει ως άσκηση τα αποτελέσματα των εκλογών της 6 Μαίου. Προφητικός ή όχι το συγκεκριμένο ήταν η αφορμή για ένα ζωηρό διάλογο μεταξύ μας, που θα ήθελα να συνεχιστεί σήμερα, για να του δείξω, πόσο δίκιο ήταν το λάθος μου, μια και όλοι ή τουλάχιστον οι περισσότεροι αυτό που συζητούν είναι το ποσοστό της χρυσής αυγής και όχι του πρώτου κόμματος όπως έλεγε αυτός.

Προσωπικά δεν τραβάω κανένα ζόρι για τους συγκεκριμένους. Και δεν θα τραβούσα αν δεν έβλεπα, που είναι τα μεγαλύτερα ποσοστά τους σε σχέση με την ηλικία. Όταν όμως βλέπεις πως το μεγαλύτερο μέρος της δύναμης τους το αντλούν από τη δεξαμενή μεταξύ 18 ετών και 54 ετών τότε λες πως κάτι γίνεται. Θυμωμένη ψήφος; Πλάκα των νεότερων; Αποδοκιμασία; Απολίτικη και κυρίως ανενημέρωτη ψήφος;

Στις ηλικίες μεταξύ 18 ετών και 24 ετών η χρυσή αυγή είναι δεύτερο κόμμα πίσω μονάχα από το ΣΥΡΙΖΑ. Εδώ κάπου τελειώνει το αστείο και το πράγμα σοβαρεύει. Τι ωθεί μια τέτοια ηλικία ομάδα να στρέφεται στη χρυσή αυγή; Επειδή ρωτώντας πας στην πόλη προσπάθησα να βρω μια λογική εξήγηση. Και δυστυχώς τη βρήκα, μια και νομίζω θα ήταν βολικότερο, να μην υπήρχε.

Οι νέοι λοιπόν της συγκεκριμένης ηλικιακής ομάδας ψηφίζουν χρυσή αυγή ακριβώς «για να ξεβρομίσει ο τόπος». Είναι τα παιδιά που στα σχολεία τους έχουν πέσει θύματα των οργανωμένων (;) συμμοριών (;) των αλλοδαπών.  Που τους πήραν το κινητό, το χαρτζιλίκι, που τους πειράζουν, τους χτυπούν, τους εκβιάζουν για να μη μιλήσουν στους καθηγητές, στους γονείς τους, στην αστυνομία. Είναι τα παιδιά που στρέφονται στη χρυσή αυγή ως ένας είδος προστασίας. Είναι τα παιδιά που εκδικούνται με τον τρόπο τους. Και αυτό είναι το πιο φοβερό.

Προσωπικά με τρομάζει μια τέτοια γενιά. Με τρομάζει γιατί μεγαλώνει στο μίσος, γιατί αναζητά λύσεις μέσα από ακραίες καταστάσεις, που κινούνται στα όρια της νομιμότητας. Μ ε τρομάζει γιατί αποδέχεται και πριμοδοτεί τον ρατσισμό. Με τρομάζει γιατί δεν σκέφτεται πως με την ψήφο του γεννιούνται περισσότερα αυγά του φιδιού. Με τρομάζει όμως πάνω από όλα γιατί δεν ξέρω τι περιθώρια  προσέγγισης υπάρχουν πλέον σε αυτά τα παιδιά.

Έτσι ψηφίζει το σουρούνι

Στις φετινές εκλογές θα ψηφίσω με βάση κάποιες εικόνες του τελευταίου χρονικού διαστήματος. Θα ψηφίσω έχοντας το μυαλό μου:

Τον κ. Δημήτρη, που αυτοκτόνησε, γιατί η αξιοπρέπεια του δεν του επέτρεπε να ψάχνει στους κάδους των σκουπιδιών για να επιβιώσει. Και τους δεκάδες «κ. Δημήτρηδες».

Στα χέρια ενός γνωστού μου που έχουν γδαρθεί εξαιτίας του άγχους μια και δεν έχει δουλειά. Γιατί έχει και δύο παιδιά που πρέπει να μεγαλώσει. Και γιατί ένας άλλος γνωστός μου είχε και αυτός πρόβλημα υγείας. Γιατί το άγχος, αν θα έχει αύριο δουλειά, επίσης τον εξόντωσε ψυχολογικά.

Στους ανθρώπους, που ψάχνουν τους κάδους κάθε μισή ώρα. Οι κάδοι  βρίσκονται κάτω από το σπίτι μου και αυτοί που τους ψάχνουν είναι κάθε φορά διαφορετικά άτομα.

Στο κλάμα της μητέρας ενός γνωστού μου. Που θέλει να βοηθήσει το παιδί της και την οικογένεια του και δεν μπορεί. Γιατί τους έκοψαν τη σύνταξη και δεν φτάνουν ούτε για τα δικά τους έξοδα.

Στο «κουράστηκα» ενός ανθρώπου, που δεν τον γνώριζα, αλλά βρεθήκαμε τυχαία σε μια κοινή παρέα. «Κουράστηκα να ψάχνω δουλειά, να παίρνω χαρτζιλίκι από τους γονείς μου, να είμαι πρόβλημα».

Στα παρακαλητά για ένα πακέτο τσιγάρα.

Μύξες για τον Άκη

Με την παραγωγή μύξας να σημειώνει limit up και τα φτερνίσματα να είναι περισσότερα συχνά από τις εμφανίσεις των πολιτικών αρχηγών στην τηλεόραση, νομίζω πως είναι η καλύτερη ώρα για το σουρούνι να σπάσει τη σιωπή του και να μιλήσει για το θέμα των ημερών. Αφού προηγήθηκε μια προ-πασχαλινή περίοδος που σε ένδειξη πίστης στο χριστούλη, την παναγίτσα, τον θεούλη, είπα να μην λέω πολλά, αν και ήθελα, είναι η ώρα της επιστροφής.

Βασικά εγώ θα ήθελα να είναι η ώρα της καταστροφής, αλλά μου το χαλάνε κάτι τύποι που επιμένουν να πιστεύουν στη σωτηρία της χώρας. Προσωπικά ποτέ δεν κατάλαβα αυτή την εμμονή να σώσουμε αυτήν την Ελλάδα. Δηλαδή τι ακριβώς είναι το σπουδαίο στον τρόπο ζωής μας που προσπαθούμε να κρατήσουμε ζωντανό με απεριόριστες θυσίες; Είμαστε άραγε τόσο ευχαριστημένοι από το πολιτικό μας σύστημα, την εξυπηρέτηση του κράτους, τις υποδομές μας, την εφαρμογή των νόμων, τον ίδιο μας τον εαυτό στην τελική και προσπαθούμε να τα διαφυλάξουμε;

Τέλος πάντως αυτά είναι πραγματικά περίεργα πράγματα και εξάλλου δεν μας ενδιαφέρουν, διότι έχουμε και να ασχοληθούμε με το θέμα των ημερών.

Λοιπόν προσωπικά τον Άκη τον συμπαθώ. Απέδειξε πως ένα άδειο μύδι, μπορεί να βγάλει όχι ένα, αλλά χιλιάδες μαργαριτάρια. Και όπως είναι γνωστό τα μύδια δεν κρύβουν μαργαριτάρια. Αυτό από μόνο του αποτελεί κατόρθωμα, όμως το πραγματικό του επίτευγμα ήταν άλλο.

Έκανε το όνειρο του πραγματικότητα. Να φτάσει να διεκδικεί ακόμη και την πρωθυπουργία της χώρας, να έχει αρκετά χρήματα για να αγοράσει κατσίκια και αρνιά για όλους τους Έλληνες, να έχει μια ωραία γυναίκα κατά πολύ μικρότερη του και όπως την κόβω πολύ kinky στο κρεβάτι. Και όλα αυτά παριστάνοντας τον αριστερό.

Θυμηθείτε λίγο τον Δημήτρη Χορν στην ταινία: «Μια ζωή την έχουμε». Ποιος άνθρωπος ήταν πριν τα φράγκα και ποιος μετά. Προφανώς κάτι τέτοιο είχε και ο Άκης στο μυαλό του. Εγώ νομίζω πως τον ζηλεύουν τον Άκη. Θέλανε όλοι να ήταν στη θέση του, αλλά επειδή δεν τα κατάφεραν, τώρα τον μισούν.

Υ.Γ. : Είναι χαζό να νομίζω, πως μόλις μεγαλώσω, θα γίνω Άκης;

Υ.Γ. 2: Τώρα που τελειώνουν οι πατάτες να σας δω τι θα φέρετε  

Υ.Γ. 3: Μεγάλη μαλακία αυτά τα κινητά τηλέφωνα. Όταν δεν σε παίρνουν οι τράπεζες για τα δάνεια που χρωστάς, σου στέλνουν μηνύματα οι υποψήφιοι βουλευτές.

Υ.Γ.4: Ακόμη και τώρα εξακολουθούν να βγάζουν χρήματα από τον Άκη. Ανάρπαστα τα μπλουζάκια λέμε. Τελικά ο άνθρωπος είναι μοχλός ανάπτυξης. Μπορεί και κινεί την αγορά μόνος του.

Ο λάθος άνθρωπος

Να σου πω εγώ τι έγινε χθες στο γιουρογκρουπ ξάδερφε. Έγινε, ότι συμβαίνει με μια γκόμενα, που θέλει να σου ρίξει χυλόπιτα, πλην όμως σε συμπαθεί. Δε στο ξεκόβει, αλλά αρχίζει τις μαλαγανιές του στυλ:

«Θέλω να μείνουμε φίλοι, δε σε βλέπω έτσι κτλ.». Έτσι και οι Ευρωπαίοι, που θέλουν να μας απορρίψουν, αλλά δε μπορούν να μας το πουν κατάμουτρα, οπότε το ρίχνουν στη τρελίτσα.

Αλλά βεβαία δε φταίει κανείς άλλος παρά εμείς. Που τους στέλνουμε μόνιμα τους λάθους ανθρώπους. Αντί να στείλουμε κανένα σουρούνι να κλείσει τη διαπραγμάτευση στο: «Άντε γαμηθείτε εσείς και τα λεφτά σας», πηγαίνουν αυτοί που πάνε με τα γνωστά αποτελέσματα.

Είπα λάθος άνθρωπος και τι θυμήθηκα. Τον Λοβέρδο επίδοξο αρχηγό του ΠΑΣΟΚ. Βγαίνει που λέτε αυτός ο σοσιαλιστής, της τάσης των υγειών και  υπέρμετρα παραγωγικών,  πριν μερικές ημέρες ( είχε έναν αγώνα μπάσκετ της ομάδας της Βουλής για φιλανθρωπικό σκοπό αν δεν κάνω λάθος) και τι λέει:

 «Οι Έλληνες πρέπει να κόψουν το τσιγάρο και το αλκοόλ και να μην είναι παχύσαρκοι». Άκου δήλωση ανθρώπου που ήθελε να γίνει αρχηγός του ΠΑΣΟΚ. Κανονικά έπρεπε να έχει κοπεί από τα προφορικά. Τουλάχιστον είχε την αξιοπρέπεια να αποσυρθεί.

Προφανώς ο Λόβερ λόγω χρωμάτων μπέρδεψε ΤΟ ΠΑΣΟΚ με τους οικολόγους διαφορετικά δεν εξηγείται η δήλωση. Αλλά τι να πεις, το ΠΑΣΟΚ έχει μεταλλαχθεί πιο πολύ και από τις κίτρινες ντομάτες και τα τετράγωνα καρπούζια.

Υ.Γ. Προφανώς το να είναι οι λάθος άνθρωποι στις λάθος θέσεις είναι η απόλυτη διαστροφή της χώρας. Διαφορετικά πώς να εξηγείς τέτοια επιμονή;

Υ.Γ. 2 Κυριακή κοντή γιορτή και για να δούμε πόσοι θα είναι οι μάγκες και πόσα τα πρόβατα

Υ.Γ. 3 Τι είναι αυτό που μπαίνει 42 και βγαίνει 8; Το ΠΑΣΟΚ από την κυβέρνηση

Υ.Γ.4 Μη μασάτε από το κρύο. Όλοι στους δρόμους.

 

Απολογισμός

Απολογισμός 1ου μήνα 2012:

Δεν σε παίρνει να σε λενε Θόδωρο. Δείτε πως κατέληξαν ο Αγγελόπουλος και ο Ζαγοράκης.

Τελικά αν είσαι χοντρός αργά ή γρήγορα το εκτόπισμα σου δικαιώνεται Βαγγέλη μου.

Όλοι απλήρωτοι,απολυμένοι,με διαφόρων ειδών ατομικες συμβάσεις,με μειώσεις μισθών και κανείς στους δρόμους.

Αν ο Παπαδήμος συνεχίσει να κυβερνά θα μας πάρει ομαδικά ο ύπνος. Αυτός δεν είναι τραπεζίτης, επαγγελματίας υπνωτιστής είναι.

Ο Ιανουάριος είναι ένας ακόμη μήνας που ο Σαμαράς δεν έγινε πρωθυπουργός.

Αποδεικνύεται πως δεν είναι να έχεις φίλο σου τον Ψωμιάδη εκτός αν σου αρέσουν τα ριγέ. Αλήθεια εκείνος ο απίθανος τύπος ο Πανάγος που βρίσκεται;

Είναι ένας ακόμη μήνας που πέρασε.

Υ.Γ. Άντε γαμήσου Φεβρουάριε

Υ.Γ. ...Εξακολουθείς να με παιδεύεις

Αν μαλάκα αν...

Υπάρχουν φορές που κολλάς. Και κάνεις τη μια μαλακία, μετά την άλλη. Δηλαδή κάνεις την πρώτη και προσπαθώντας να τη διορθώσεις κανείς και τη δεύτερη και την τρίτη…

 Υπάρχουν πράγματα στη ζωή, που κάνεις και που ποτέ δεν θα καταλάβεις, γιατί λειτούργησες έτσι. Δεν είναι ότι φοβήθηκες, μάσησες, έστω λειτούργησες συμφεροντολογικά. Είναι που απλά κόλλησες.

Αν αυτό αφορά δικό σου ζήτημα εντάξει. Δικιά σου η μαλακία και δικές σου οι συνέπειες της. Εξάλλου μια αυτοκαταστροφή, που και που, δεν είναι απαραίτητα κακό πράγμα.

Αν όμως αφορά κάποιους άλλους που περίμεναν από σένα; Αν αυτοί οι άνθρωποι είναι φίλοι σου, δοκιμασμένοι στα χρόνια και εσύ τους αδίκησες; Αν μαλάκα αν…

Δεν ξέρω τι να πω. Ούτε εγώ έχω καταλάβει γιατί το έκανα. Και ξέρω πως ένα συγνώμη, όσο πειστικό και ειλικρινές και να είναι, ίσως να μην είναι αρκετό. Λυπάμαι, απλά λυπάμαι…

Ήρθε ΤΟ 2012