...Και αγόρασα σκοινί

Πέρσι αγόρασα το σχοινί, φέτος θα φτιάξω τη θηλία και μετά έχω ακριβώς ένα χρόνο να αποφασίσω που θα στήσω την κρεμάλα. 39 λοιπόν. Φαντάζομαι θα είναι κάτι εντυπωσιακό, διότι οι αποχωρήσεις με στυλ, είναι του χαρακτήρα μου.  

Λένε πως μετά τα 40 αρχίζουν οι πτώσεις. Κάθε είδους. Ήδη τα σημάδια είναι ανησυχητικά, άρα αυτό που λένε οι γεροντότεροι, προφανώς ισχύει. Μεταξύ λοιπόν ατίμωσης και αξιοπρέπειας διαλέγω το δεύτερο. Ως σουρούνι, που σέβεται τον εαυτό του, θα αποχωρήσω από τον κόσμο τούτο. Διότι τι να την κάνεις τη ζωή, αν δεν μπορείς, να ευχαριστηθείς τα βασικά;

Υ.Γ. Για φετινό ηχητικό μου διαλέγω Παπάζογλου. Από περιέργεια υπάρχω…

Υ.Γ. 2 Τζάμπα οι ευχές για χρόνια πολλά

Υ.Γ. 3 Το άλλοθι αυτουνού, που δεν μπορεί πολύ, είναι να το παίζει μερακλής

Υ.Γ. 4 Υπάρχει φυσικά και η πρόβλεψη του ημερολογίου των Μάγια, ότι ο κόσμος θα καταστραφεί τον Δεκέμβριο, άρα μπορεί να με βγάλουν από τον κόπο.

Υ.Γ.5 Δεκτή κάθε πρόταση για εναλλακτικούς τρόπους αποχώρησης

Υ.Γ.6 Να με χαίρεστε