Σουρούνια στην ψάθα

Με το κυάλι και το ένα Ευρουλάκι;

Η ώρα είναι 6 το πρωί και εγώ διαβάζω το blog της φίλης Κατερίνας Νικολακούλη ( katen on line). Γράφει λοιπόν σε ένα παλιότερο post της για το facebook και την όλη φάση. Αλλά και για το πόσο τη βοήθησε να γίνει δημοφιλέστερο το blog της, που αν και προϋπήρχε, δεν ήταν γνωστό ευρύτερα.

Μα καλά αναρωτήθηκα από το blog σου δε γίνεσαι διάσημος; Δηλαδή μπορεί να το έχεις για χρόνια και να μη σε ξέρουν;

Άρα εγώ που είμαι και όψιμος στο κόλπο θα πεθάνω στην αφάνεια; Δεν θα ασχολείται μαζί μου και δε θα το διαβάζει η μισή Θεσσαλονίκη, το ένα τρίτο της Αθήνας και ένα σημαντικό κομμάτι της επαρχίας;

Μα τότε γιατί το ξεκίνησα; Δεν θα βγάλω φράγκα; Δε θα καθορίζω εξελίξεις, τάσεις,  μόδες; Δε θα περιμένουν οι αναγνώστες κάθε νέο μου post για να το διαβάσουν ευλαβικά;

Θα πεθάνω στη ψάθα γαμώ την ατυχία μου; Όχιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι

Υ.Γ. Ούτε καν τις κροκέτες του σκύλου μου; Έστω μια μπύρα σε κουτάκι;