Όχι στην οικονομία δράσης

Μία- μία
 ή
 όλες μαζί;

Μία σταγόνα τρεις δράσεις γράφει το απορρυπαντικό στην τουαλέτα του μπαρ και αναλογίζομαι, πόσο χειρότερη θα ήταν η ζωή μας, αν με μια δράση πραγματοποιούσαμε τρία πράγματα.

Σκεφτείτε λοιπόν να κάθεστε σε ένα μεγάλο τραπέζι με πολλά φαγητά και με μια κίνηση να τρώτε τρία από αυτά. Πέρα από το αμφίβολο της γεύσης, το γεύμα, θα διαρκέσει το ένα τρίτο του κανονικού χρόνου, κάτι που είναι μαλακία, αφού στην ουσία μειώνεται η χρονική επέκταση της απόλαυσης.

Παραδείγματα υπάρχουν πολλά και δε νομίζω, ότι θα κάναμε καλά, να αναφέρουμε και άλλα, αφού είναι κατανοητό το που πάει η δουλειά. Από την άλλη πάλι, καταλαβαίνω αυτούς που θα υπερασπιστούν το αντίθετο, αφού στην εποχή μας ο χρόνος είναι χρήμα. Τα σουρούνια όμως είναι large και κινούνται κατά κανόνα σε χαλαρούς ρυθμούς. Χώρια που ό,τι αφορά αυτή την εποχή δείχνει να είναι λάθος…

Κλασική
 περίπτωση του
 ανολοκλήρωτου.
 Αυτα είναι δύο σε ένα

Το ιδανικό: Ναι πράγματι φαντάζει καλό να μην περιμένεις τρία ραντεβού για να πηδήξεις τη γκόμενα, αλλά αυτό να γίνει στο πρώτο. Το αντίθετο του ιδανικού:  Μήπως όχι γιατί η αναμονή αυξάνει την λαχτάρα;

Το ιδανικό: Να ετοιμάζεσαι να πας ένα ταξίδι, να πήγες και να γύρισες και όλα αυτά κατευθείαν. Το αντίθετο του ιδανικού: Και τι κατάλαβες;

Το ιδανικό: Πιάνεις να αλλάξεις μια πρίζα, την αλλάζεις και ανάβεις το φως. Το αντίθετο του ιδανικού:  Μα θα χάσεις το τζόγο του να πάθεις ηλεκτροπληξία;

Το ιδανικό; Να μπαίνεις στο μπάνιο το πρωί και να χέζεις, πλένεσαι και βουρτσίζεις τα δόντια σου με την μία. Το αντίθετο του ιδανικού: Σκέφτεσαι ότι λόγω μπερδέματος μπορεί να πλύνεις τα δόντια σου με το σκατό;

Το ιδανικό: Οι ομάδες μπαίνουν στο γήπεδο ,το παιχνίδι ολοκληρώνεται και εσύ πλέον είσαι στα πανηγύρια μια και η ομάδα σου κέρδισε. Το αντίθετο του ιδανικού: Και πως θα έχεις την ευκαιρία να βάλεις δυο- τρία κιλά κατά τη διάρκεια του ματς πίνοντας και μασουλώντας ότι βρίσκεται μπροστά σου;  

Υ.Γ. Τελικά μου φαίνεται ότι οι καλύτερες σκέψεις όντως έρχονται στην τουαλέτα.

Υ.Γ. 2: Υπάρχει ένα παλιό ρητό, που λέει, πως όποιος βιάζεται φτάνει πιο γρήγορα στο τέρμα και προφανώς έχει μεγάλο δίκιο.

Υ.Γ. 3: Όπως διαπιστώσαμε, ούτε τα ξημερώματα της Κυριακής, ήρθε το τέλος του κόσμου. Είναι προφανές, πως κάποιος μας δουλεύει και παίζει, άσχημα, με τα νεύρα μας.